Σελίδες

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

ΑΤΥΧΕ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ...

   28η Οκτωβρίου σήμερα  και ακούγοντας στο ραδιόφωνο σε επετειακό αφιέρωμα το γνωστό τραγούδι της Σοφίας Βέμπο <<κορόιδο Μουσολίνι>> ασυναίσθητα έφερα  με συμπάθεια στο μυαλό μου τον άτυχο αυτόν ηγέτη, τον Μπενίτο Μουσολίνι, που το μοιραίο εκείνο πρωινό  του Οκτωβρίου του 1940,μέσα στην ατυχία του βρήκε απέναντί του τον δύστροπο αυτόν γέροντα, τον Ιωάννη Μεταξά. Έναν βαλκάνιο ηγέτη, κολλημένο σε ξεπερασμένες αξίες, όπως Εθνική αξιοπρέπεια, Εθνική υπερηφάνεια,Εθνική κυριαρχία ,κράτος και άλλα τέτοια.Αλλά τι να περιμένεις! Ο άνθρωπος ούτε από κολλέγια ούτε από φημισμένα Πανεπιστήμια της Δύσης είχε <<προετοιμαστεί>> για ηγέτης.
Μοιραία λοιπόν δεν μπορούσε να εκτιμήσει την αναστάτωση που το πεισματικό του  ΌΧΙ έφερνε στα Διεθνή Χρηματιστήρια και τι οικονομικά και άλλα συμφέροντα διακυβεύονταν.
    Η ιστορία λοιπόν έπαιξε ένα άσχημο παιχνίδι στον Ιταλό ηγέτη. Είμαι βέβαιος ότι εβδομήντα χρόνια μετά θα έβρισκε στην Αθήνα ηγεσία με την οποία θα μπορούσε θαυμάσια να << διαπραγματευθεί >> τους όρους μιας Άνευ Όρων Παράδοσης .Υποσχόμενος  κάποια οικονομικά οφέλη  είτε κραδαίνονοντας απλά την απειλή διακοπής μιας δανειακής σύμβασης ή άρνησης παροχής μιας  δόσης .
  Και δεν ξέρω γιατί ενστικτωδώς αισθάνομαι μια συμπάθεια  προς στους άτυχους και γκαντέμηδες...

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ Κας ΜΕΡΚΕΛ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

   Έκλεινα το προηγούμενο άρθρο μου.πριν ένα μήνα, κάνοντας την εκτίμηση ότι από τις εξαγγελίες του Κου M. DRAGHI. του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μόνο χρόνος μπορούσε να εξαγοραστεί και ότι οι αγορές σύντομα θα επανέρχονταν.Πρόβλεψη που περιείχε κάποιον κίνδυνο την στιγμή που γίνονταν αν αναλογιστεί κανείς το κλίμα που διαμορφώθηκε περί αποτελεσματικής παρέμβασης και πιθανής συνολικής  λύσης για την Ευροζώνη.
  Αν και είναι νωρίς για τελικά συμπεράσματα,οι τελευταίες εξελίξεις δυστυχώς φαίνονται να δικαιώνουν αυτήν την  εκτίμηση και όχι του Προέδρου της Ε.Κ.Τ. Η χθεσινή υποβάθμιση της Ισπανικής οικονομίας από τον οίκο STANDARD & POOR'S κατά δύο μάλιστα μονάδες,η συνεχιζόμενη δυσπραγία των υπολοίπων οικονομιών της Νότιας Ευρώπης,παρά τις εύφημες μνείες ηγετών της Ευροζώνης,και η επιμονή στην εφαρμογή απαρέγκλιτα των αυστηρών προγραμμάτων δημοσιονομικής πολιτικής των υπό επιτήρηση χωρών, δεν αποτελούν θετικά σημεία για την περαιτέρω εξέλιξη αυτής της υπόθεσης. 
  Ένας μετά τον άλλον οι ασθενείς  μετά από μια <<επιτυχημένη>> χειρουργική επέμβαση σωτηρίας   καταλήγουν  από ενδονοσοκομειακή λοίμωξη.
 Μα  οι θεράποντες Ιατροί επιμένουν: και η διάγνωση σωστή ήταν και η επώδυνη χειρουργική επέμβαση στην οποία υπέβαλλαν τον ασθενή ήταν απολύτως  αναγκαία και επιτυχής, και το πρόγραμμα μετεγχειρητικής αγωγής το ενδεδειγμένο και το (νοσοκομειακό) περιβάλλον κατάλληλο.Αν κάποιος  είναι ένοχος αυτός είναι ο ιδιότροπος ασθενής που ανταποκρίνεται με δυσφορία στα επιβαλλόμενα και εκφράζει την ανησυχία του για την επιδείνωση της κατάστασής του από την ακολουθούμενη αγωγή.Ένοχοι είναι και κάποιοι συγγενείς που εκφράζουν τις αμφιβολίες τους πολλές φορές και δημόσια για την ακολουθούμενη αγωγή και για τους γιατρούς που την επιβάλλουν.
 Τα συνιστώμενα φάρμακα όμως δεν είναι απλώς πικρά αλλά και επιδεινώνουν την υγεία του ασθενούς αντί να την σταθεροποιούν και βελτιώνουν.
Τελευταία όμως  και κάποιοι έμπειροι ιατροί,όπως το ΔΝΤ, εκφράζουν δημόσια τον σκεπτικισμό τους  για τις προτεινόμενες συνταγές.
 Έτσι, ένας από τους θεράποντες ιατρούς, καθηγητής στην ομάδα των ιατρών και λίγο ανήσυχος για τις αναφορές σχετικά με τη πορεία της κατάστασης ενός εκ των ασθενών, αποφάσισε να κατέβει αυτοπροσώπως στον θάλαμο νοσηλείας,να ρίξει μια γρήγορη ματιά στον ασθενή  για να διαμορφώσει τα συμπεράσματά του και να απέλθη αφού πρώτα πει δυο λόγια ενθαρρυντικά και παρηγορητικά στον ασθενή και τους συγγενείς και να στηρίξει βέβαια με την παρουσία του τον αγχωμένο επιβλέποντα ιατρό της πτέρυγας νοσηλείας.
 Είχαμε λοιπόν την τιμή  να υποδεχθούμε εδώ στην Αθήνα, την καγκελάριο της Γερμανίας, την Κα Μέρκελ, της οποίας η επίσκεψη φαίνεται ότι σπάζει ένα άτυπο εμπάργκο επισκέψεων ηγετών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την χώρα μας, των τελευταίων χρόνων.
 Άσχετα με την προσωπική της στάση και τα προσωπικά της αισθήματα απέναντι στον Ελληνικό λαό η Κα καγκελάριος εισέπραξε ασφαλώς την γενικευμένη απογοήτευση αυτού του λαού και την ανησυχία της ηγεσίας του.Μερικών τα αισθήματα  εκφράσθηκαν πιο έντονα και ανατροφοδότησαν την καχυποψία μεταξύ των δύο λαών,του Ελληνικού και Γερμανικού.Χωρίς να μπορούμε να προδικάσουμε την εφεξής στάση της Γερμανικής ηγεσίας,από όσα δημοσίως ειπώθηκαν και ακολούθησαν μετά την επίσκεψη μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η Γερμανία τουλάχιστον επιμένει στη εφαρμοζόμενη οικονομική πολιτική,στην επίλυση της κρίσης με μικρο-μακροοικονομικές παρεμβάσεις και σε καμία περίπτωση,προς το παρόν τουλάχιστον,με συνολική πολιτική παρέμβαση-λύση.Είτε δεν θέλει,είτε δεν μπορεί.Είτε εκτιμούν στην Γερμανική πρωτεύουσα ότι υπάρχουν τα χρονικά περιθώρια ακόμη ώστε  η Γερμανική οικονομία να συνεχίσει να επωφελείται  όσο σέρνεται η παρούσα  κρίση, εις βάρος φυσικά των οικονομιών των υπολοίπων χωρών της Ευροζώνης,και να τροφοδοτείται μάλιστα από αυτήν την κρίση.
 Αν αυτή η εκτίμηση είναι σωστή τότε το μόνο που θα είχαμε να πούμε προς την Κα Πρωθυπουργό και άλλους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι:
 <<...Την επόμενη φορά μη με σώσεις.....Αστο καλύτερα, θα το φροντίσω μόνος μου...>>

KON MAR